บทที่ 87 ตอนที่ 28/2 รักที่สุด เลวที่สุด

“ตะวัน!”

“เรียกอะไรนักหนาจะทำงาน! ไม่มีสมาธิเนี่ยไม่เห็นเหรอ”

“เธอไม่คิดจะคุยกันให้เข้าใจใช่มั้ย”

“คุยอะไรอีก! เค้าต้องอธิบายด้วยเหรอว่าเค้ากำลังทำงาน ถ้าเธอยังไม่หยุดงี่เง่าก็กลับไปเถอะ”

“…”

“เลิกงี่เง่าได้เมื่อไรแล้วค่อยคุยกัน”

อึก! นี่เขาไล่เธอแบบนี้เลยเหรอ

เห็ดหอมร้อนผ่าวไปทั้งหน้า น้ำเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ